சமுக உறவில் தேடுங்கள்

Loading

Thursday, August 24, 2017

யார் தகுதியான முதல்வர்?

தளபதி மு.க.ஸ்டாலின் ஏன் முதல்வராக வேண்டும்??!!

கொஞ்சம் நீளமான பதிவு தான் நிதானமாக வாசிக்கவும்..!

தமிழக அரசியலை..., ஆட்சி பீடத்தை... அடுத்த கால் நூற்றாண்டுக்கு ஆக்கிரமிக்கப் போகும் புதிய தலைமுறை அரசியல்வாதிகளை இனம் காணும் ஒரு நேர்மையான அலசல் தான் இந்தப் பதிவு.  வேறு எந்த விதமான சார்பு நிலையோ, உள்குத்தோ. நுண்ணரசியலோ இதில் இல்லை என்று அடித்துக் கூவு(று)கிறேன்.

இந்தியா குடியரசு ஆன பிறகு, கடந்த 60 ஆண்டுகால தமிழக அரசியல் வரலாற்றை உற்று நோக்கினால், வெறும் ஐந்து பேர் மட்டுமே (இதில் ஜானகி, ஓ.பி.எஸ், எடப்பாடி இவர்களை சேர்க்கவில்லை)  #முதல்வர் பதவியை ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருந்திருக்கின்றார்கள். சொல்லப் போனால் அடுத்த ஐந்து ஆண்டுக்கான போட்டியில் கூட இந்தப் பட்டியலில் இருந்து கலைஞர் தவிர்த்து வேறு யாரும் உயிரோடு இல்லை என்பதும், கலைஞருமே முதல்வர் வேட்பாளருக்கான போட்டியில் இல்லை என்பதும் தான் யதார்த்தம்..!

கடந்த 60 ஆண்டுகளில் தமிழகத்தில் பல்வேறு துறைகளின் வளர்ச்சி, மக்களின் வாழ்வாதாரம், சூழ்நிலை, இன்னபிற எல்லாம் உயர்ந்திருக்கிறதா? அல்லது தாழ்ந்திருக்கிறதா? என்று பார்த்தால், இந்தியாவின் மற்ற மாநிலங்களோடு ஒப்பிடும் போது உடனடியாக மோசம் என்றும் கூறிவிட முடியாது, அதே சமயம் அடித்துப் பிடித்து உடனடி நற்சான்றிதழும் அளித்து விட முடியாது என்பது தான் நிதர்சனம்.

ஆக தமிழக மக்கள் அனைவருக்குமே கொஞ்சம் அலுப்பு தட்டியிருக்கிறது. ஏதோ ஒரு மாற்றம் தேவைப்படுகிறது....

கொஞ்சம் இளமையாக..., சுறுசுறுப்பாக..., நீண்ட ஆட்சி முறை அனுபவம் உள்ளவராக..., படிப்படியாக எல்லா நிலைகளையும் கடந்து அந்தந்த நிலைகளில் அனுபவம் பெற்றவராக...,  இதுவரை கொடுக்கப்பட்ட பொறுப்புகளை முழுமையாகவும், திறமையாகவும், மக்கள் பாராட்டும் படியாகவும், ஊழல் குற்றச்சாட்டு எதுவும் இதுவரை எழாத வகையில் செயல்பட்டிருப்பவராகவும்..., மக்களோடு மக்களாக கீழிறங்கி.. திட்டங்களை குறித்த காலத்திற்கு முன்னதாகவே நிறைவேற்றும் சாதுர்யம் கொண்டவராகவும்..., மக்கள் பிரதிநிதிகள் சபையில் தன் துறை சார்ந்த கேள்விகளுக்கு புள்ளி விபரங்களுடன் உடனுக்குடன் பதில் சொல்லும் ஆற்றல் பெற்றவராகவும்..., எதிர்க்கட்சியினரை வார்த்தைகளால் நோகடிக்காமல் தனிநபர் தாக்குதலின்றி பேசும் தன்மை கொண்டவராகவும்.... இப்படியே இதே ரீதியிலான இன்னும் பல 'வும்' முக்கு சொந்தக்காரராக...

....தள்ளாட்டமின்றி..., சுறுசுறுப்புடன்..., மக்களோடு மக்களாக நடக்ககூடிய, ஓடக்கூடிய ஒருவர் முதல்வரானால் எப்படியிருக்கும்?! என்ற ஏக்கம் தமிழக மக்கள் அனைவருக்குமே வந்திருப்பது உண்மை தான்.

இது தான் சரியான தருணம்! நடந்து முன்னேறிக் கொண்டிருக்கும் தமிழகத்தை, படிகளில் ஏற்றி மேலே கொண்டுவரும் சக்தி கொண்ட ஒருவரை முதல்வராக அடையாளம் காணவேண்டிய காலகட்டத்தில் தான் இப்பொழுது தமிழக தமிழர்களாகிய நாம் நின்று கொண்டிருக்கிறோம்.

சரி இப்படிப்பட்ட ஒருவரை தேர்ந்தெடுக்கும் போட்டிக் களத்தில் தமிழகத்தைப் பொறுத்தவரை இன்றைய நிலையில் யார் யார் இருக்கிறார்கள் என்று பார்த்தோமானால்...

இன்றைய நிலையில் இந்தப் போட்டியில் சில முக்கியமான கட்டங்களை தாண்டி, ஆட்டத்தில் இருப்பதாக மக்களால் உணரப்படுகிறவர்கள் இருவர் மட்டுமே....

ஒருவர் தளபதி மு.க. ஸ்டாலின்....  மற்றொருவர் கேப்டன் விஜயகாந்த் (இந்தப் பெயரைக் கேட்டவுடன் உடனே விழுந்தடித்து சிரிக்கக் கூடாது. ஓராண்டு முன்பவரை கூட இவர் இந்த போட்டியில் இருந்தார். ஆனாலும் தனி ஒருவரை மட்டுமே முன்னிருத்தக் கூடாதே என்ற நடுநிலை எண்ணத்தில் விஜயகாந்த பெயரையும் இதில் சேர்க்க வேண்டியதாகி விட்டதை வாசகர்கள் உணர வேண்டும்..!)

இந்த ஆட்டத்தில் மிக முக்கிய போட்டியாளராக இருந்திருக்க வேண்டிய வைகோ, ஏதோ ஒரு பிடிவாதத்தில் தன்னைத்தானே புதை குழிக்குள் சிக்க வைத்துக் கொண்டு தனக்கும், தன்னைச் சார்ந்தவர்களுக்கும், ஏன்? தான் அடைய விரும்பிய ஒரு லட்சியத்திற்கு கூட விடியலை பகல் கனவாகவே மாற்றி வைத்திருக்கிறார். பல நாட்டு அறிஞர்களின் புத்தகங்களையும், தத்துவங்களையும் கரைத்துக் குடித்திருக்கும் வைகோ, சுயநலமின்றியும் நிறைய நிதானத்துடனும் செயல்பட்டிருந்தால்...., இன்று வெற்றிக் கோட்டையின் நுழைவாயிலில் முதல் ஆளாகக் கூட நின்றிருந்திருந்திருக்கக் கூடும்!

மேற்சொன்ன இருவரை தவிர்த்து வருங்கால இளம் தலைமுறை தமிழக முதல்வர் போட்டியில் 'நானும் ரௌடி தான்' ஸ்டைலில், சக போட்டியாளராக களத்தில் நிற்கின்றவர்கள் என்று பார்த்தோமானால்...,

தமிழருவி மணியன், டாக்டர் அன்புமணி ராமதாஸ், சீமான், உதயகுமார், ரஜினி, கமல்,  விஜய், சரத்குமார், ஜி.கே. வாசன், கார்த்திக் சிதம்பரம்,  ... இப்படியாக சொல்லும் போதே வாயை மூடிக்கொண்டு சிரிக்கும்படியான பட்டியல் தான் நினைவுக்கு வருகிறது!

எனவே இன்றைய நிலவரத்தை வைத்துப் பார்த்தோமானால், ஸ்டாலின் மற்றும் விஜயகாந்த் இருவர் மட்டுமே, அடுத்த 20 ஆண்டுகளுக்கு தமிழக முதல்வர் பதவியை ஆக்கிரமிக்கப் போகும் போட்டிக் களத்தில் நிற்கிறார்கள். மேற்சொன்ன பட்டியலில் இருந்தோ அல்லது புதிதாக முளைத்தோ ஓரிருவர் வருங்காலத்தில் (இன்னும் 1 வருடத்தில்) இந்தப் போட்டிக்கு தகுதியானவர்களாக வருவார்களேயானால், அது ஆரோக்கியமான தமிழக அரசியலுக்கு வழிவகுக்கும் என்றே நினைக்கிறேன்.

அதற்காக எடப்பாடியையோ, பன்னீர் செல்வத்தையோ அந்த இடத்தில் இனி எவரையும் வைத்துப் பேச தமிழக வாக்காளர்கள் அனுமதிக்க மாட்டார்கள் என்பது தான் இன்றைய கள நிலவரம்..!

சரி இப்பொழுது உள்ள போட்டியாளர்களில் முதலாவதாக விஜயகாந்த் ஐ பார்ப்போம்.... (இந்த இடத்தில் ரஜினியையோ கமலையோ ஏன் வைக்கவில்லை என்று எவரேனும் கேட்டால், அவர்கள் இதுவரை கட்சி ஆரம்பிக்கவிருப்பதாகவோ, அல்லது அரசியலில் இறங்கப்போவதாகவோ அறிவிக்கவேயில்லை.  அப்படியே அறிவித்து செயல்பாட்டுக்கு வந்தாலும் விஜயகாந்த் துவங்கிய புள்ளியிலிருந்து தான் அவர்களும் துவங்க வேண்டியிருக்கும். மேலும் ஒரு வேளை ரஜினிகாந்த பாஜகவின் முகமாக அரசியலுக்குள் நுழைந்தால் அவரது தனிப்பட்ட வாங்கு வங்கி வேலை செய்யாது)

தமிழக வாக்காளர்களில் பெறும்பான்மையானவர்கள், கலைஞர் மற்றும் ஜெயலலிதாவிற்கு மாற்றாக ஒரு பலம் வாய்ந்த தலைமையை எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது, வாராது வந்த மாமணி போல் வந்தவர் தான் விஜயகாந்த். 2006 சட்டமன்ற தேர்தலில் அனைத்து தொகுதிகளிலும் சேர்த்து சராசரியாக எட்டு சதவிகித வாக்குகளைப் பெற்று, அவர் மட்டும் ஒரு தொகுதியில் வெற்றி பெற்றார்.

அது வரை எல்லாமே சரியாகத்தான் போய்க்கொண்டிருந்தது. அதன் பிறகு அடுத்த அடிக்கு அவர் முன்னேறினாரா என்று கேட்டால் அவரே கூட இல்லை என்று தான் சொல்வார். ஒரு மாற்று சக்தியாக தமிழக மக்களால் இனம் காணப்பட்ட விஜயகாந்த், எப்பொழுது அதிமுகவுடன் கூட்டணி சேர்ந்தாரோ? அப்பொழுதே, “சற்றே விலகியிரும் பிள்ளாய்” என்று தமிழக மக்கள் சொல்லுகின்ற நிலைக்கு வந்துவிட்டிருந்தார்...

ஆனால் அது ஒரு இடைக்கால யுக்தி மட்டுமே, என்று எண்ணி மற்றுமொரு வாய்ப்பு அவருக்கு கொடுக்கலாம் என்று மக்கள் நினைத்திருந்தால் கூட அதற்கு சற்றும் இடம் தராமல், அடுத்த தேர்தலில் ருசி கண்ட பூனையாக கூட்டணி பேரத்தினை கூச்சநாச்சமின்றி எதிரெதிர் துருவங்களைச் சேர்ந்த அனைத்து முக்கிய கட்சிகளுடனும் நடத்திக்காட்டி தன் மீதான நம்பகத்தன்மையை அவரே கேள்விக்குள்ளாக்கிக் கொண்டார்.

அப்பொழுதும் கூட அதற்கு முந்தைய தேர்தலில் தான் பெற்ற வாக்கு சதவிகிதத்தைப் பற்றி மட்டுமே பேசினாரே தவிர, வரும் தேர்தலில் தன் கட்சிக்கு கூடுதலாக இவ்வளவு வாக்குகள் கிடைக்கும் என்று பேசவில்லை. தன் கட்சி சார்பாக தனக்கு கிடைத்த சட்டமன்ற உறுப்பினர் பதவியை கொஞ்சம் கூட மதிக்காமல் முதல் ஐந்து ஆண்டுகளில் ஓரிரு முறை மட்டுமே சட்டசபைக்கு சென்றுள்ளார்.

கேட்டால் எம்.ஜி.ஆர், கலைஞர், ஜெயலலிதா இவர்கள் எல்லாம் இதே தவறை செய்யவில்லையா? என்று கேட்பார். உண்மை தான். அவர்கள் யாருமே முதல் முறை எம்.எல்.ஏ ஆன போது இந்த தவறை செய்யவில்லை. மேலும், குறைந்த பட்சம் அவர்கள் கட்சிக்காரர்களாவது ஒத்துக் கொள்ளும் வகையில் அதற்கான ஒரு நியாயத்தை கற்பித்துச் சொன்னார்கள். ஆனால் விஜயகாந்த் அப்படி என்ன சாதித்து விட்டதாக நினைத்துக் கொண்டு சட்டசபை செல்வதை தவிர்த்தார்? சரி ஒரு ஒழுங்கான எதிர்க்கட்சி தலைவராகவாவது நடந்து கொண்டாரா? ஜெயலலிதா செய்வதைப் போல் ஒரு எதிரிக் கட்சி தலைவராகத்தான் நடந்து கொண்டிருந்திருக்கிறார்!

இவர் செய்ததை எல்லாம் தான் ஏற்கனவே ஜெயலலிதா செய்து கொண்டிருந்தாரே! அவருக்கு மாற்றாகத்தானே மக்கள் இவரைப் பார்த்தார்கள். அவர் செய்வதையே இவரும் செய்தால் மாற்றத்தை விரும்பும் மக்கள் எங்கனம் மீண்டும் இவரை ஆதரிப்பார்கள்? சரி எம்.ஜி.ஆர். -ன் பிரதிபிம்பமாக தன்னை காட்டிக்கொள்ள விரும்பும் இவர், அவரைப் போன்ற மேடை நாகரீகத்தையோ, கட்சித் தொண்டர்களிடமுமான அணுகுமுறையையோ கடைபிடிக்கிறாரா?

இதே ரீதியில் தனிப் பதிவே போடும் அளவிற்கு, விஜயகாந்த் தனது கட்சியின் வாக்கு வங்கியை அதிகப்படுத்துவதை தவிர்த்து வீழ்ச்சியை நோக்கி அழைத்துச் சென்ற விஷயங்களைப் பட்டியலிடலாம்.

உச்சக்கட்டமாக கடந்த தேர்தலில் அவர் அமைத்த கூட்டணியே அவரை கரைதட்டி ஒதுங்க வைத்து விட்டது தான் சோகம்.

ஆகவே... அடுத்த போட்டியாளரான ஸ்டாலினைப் பற்றி இப்பொழுது பார்க்கலாம். இந்தப் பதிவின் நான்காம் பத்தியை மீண்டும் ஒருமுறை படித்தாலே பாதி விஷயங்கள் விளங்கிவிடும். அடுத்த 20 வருடங்களுக்கான தகுதியான தமிழக முதல்வர் போட்டியின் முதலிடத்தில் இருப்பவர் இவர் தான் என்று!

இதைப் படிக்கும் பொழுது இது ஒரு 'சார்புநிலை' வாதம் என்று எண்ணுபவர்கள், இந்த இடத்திற்கு தற்பொழுதைய நிலையில் வேறு ஒருவரை பொறுத்தி வாதிட்டால் பதில் கூற நானும் தயாராயிருக்கிறேன்.

@ எமர்ஜென்ஸிக்கு முன்னதாகவே ஆரம்பித்து, சற்றேரக்குறைய 40 வருட கால முழுநேர அரசியல் அனுபவம்...

@ ஒரு புது கட்சியை ஆரம்பித்து நடத்துவது போல தி.மு.க வின் இளைஞர் அணியை ஆரம்பித்து, கட்டமைத்து, அதற்கென்று தனி அலுவலக கட்டிடம், அணிவகுப்பு, மாநாடு, இத்தியாதி, இத்தியாதி என்றெல்லாம் வளர்த்து, அதன் பொறுப்பாளர்கள் பலரும் ஆட்சிப் பொறுப்பிலும் பங்கேற்கும் நிலையினை ஏற்படுத்தி....

சுதந்திர இந்தியாவில் அறுபது ஆண்டுகால பழமையான பிராந்திய கட்சி இன்றைக்கும் மங்காத பொலிவுடன் அடுத்த தலைமுறைக்கான தலைவர்களை தேர்ந்தெடுத்து முக்கியஸ்தர்களின் வாரிசுகளுக்கு இடம் கொடுக்காமல் மீண்டும் ஒரு முறை புதிதாக கட்டமைத்து....

தான் சார்ந்த பேரியக்கம் தொய்வில்லாமல் செயல்படுவதற்கான காரணங்களில் மிக முக்கியமானது ஸ்டாலின் ஈன்றெடுத்து வளர்த்த அந்த இளைஞரணி தான் என்பதை தி.மு.க தலைவர் முதல் அடிமட்டத் தொண்டர்வரை எவரும் மறுப்பதற்கில்லை.

@ கட்சித் தலைவர் கலைஞரின் மகன் என்ற காரணத்தால் தான் இப்படி வளர்ந்தார் என்பவர்களுக்கு, கலைஞரின் மற்ற பிள்ளைகளுக்கு இப்படியொரு பொறுமையும், நிதானமும் இருந்ததில்லை என்று எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும் என்ற வேண்டுகோளோடு... இப்பொழுது (அடுத்த முதல்வர் போட்டிக்கான) களத்தில் நிற்பவர்கள் எப்படி வளர்ந்தார்கள் என்பதைப் பற்றிய பதிவல்ல இது என்பதும் கூட என் பதில் தான்.

@ சென்னை மாநகர மேயராக பொறுப்பிலிருந்த போதாகட்டும், உள்ளாட்சித்துறை அமைச்சராக ஆற்றிய பணியாகட்டும், துணை முதல்வராக அனைத்து துறைகளிலும் தனது பங்களிப்பை சிறப்பாக வெளிப்படுத்திய பாங்காகட்டும், இதில் எங்குமே தாந்தோன்றிதனமாக நடந்து கொண்டதான குற்றச்சாட்டோ, ஊழல் போன்ற குற்றச்சாட்டுகளில் சிக்கிக் கொண்டதாக பேச்சோ அடிபடவில்லை. சென்னையில் கட்டிய மேம்பாலங்களில் ஊழல் நடந்ததாக ஜெயலலிதா வழக்குத் தொடர்ந்து, கட்டிய பாலங்களை உடைத்து பரிசோதித்தும் குற்றம் நிரூபிக்கப்படாமல் திருவாளர் பரிசுத்தமாக பரிமளித்தவர் தான் ஸ்டாலின் அவர்கள்.

@ வெளிநாட்டு தொழிற் குழும பிரதிநிதிகளுடன் கலந்துரையாடி, பெரிய பெரிய தொழிற்சாலைகளை தமிழகத்திற்கு கொண்டுவர அவர் காட்டிய ஆர்வம், அவர் ஆளுகையின் கீழ் தமிழகம் வந்தால் தொழில் துறையில் தமிழகம் தன்னிறைவடையும் என்பதை திட்டவட்டமாக உணர்த்துகின்றது.

@ 'சிங்காரச் சென்னை' என்ற வார்த்தைப் பிரயோகத்தை பிரபலமாக்கிய அவர் ஆட்சிப் பொறுப்பேற்றால் கூவம் ஆற்றில் குட்டிக் கப்பல் ஓடலாம், மெட்ரோ ரயிலின் இரண்டாம் கட்டம் திட்டமிட்ட காலத்திற்கு முன்பே நிறைவேற்றப் படலாம்,.... இப்படியே இன்னும் பல 'லாம்' கள் சேர்ந்து சென்னை சொர்க்கமாக மாறுமா? மாறாதா? என்பதை... ஸ்டாலின் மனோநிலையை நன்கு அறிந்த சென்னை வாசிகளின் முடிவிற்கே விட்டு விடுகிறேன்!

ஏனென்றால் கே.ஏ.கே. மறைவிற்குப் பின் நடந்த ஒரு தேர்தலில், ஆயிரம் விளக்கு தொகுதி வாக்காளர் என்ற முறையில் 'சோ' அவர்களிடம் பேட்டி கண்ட பொழுது, கருணாநிதியை முழுமையாக எதிர்த்தாலும், எங்கள் தொகுதிக்கான சிறந்த மக்கள் பிரதிநிதி என்ற வகையில் ஸ்டாலினை ஆதரிப்பதாக சொல்லியிருந்தார். அதேப்போல் சுனாமி நிவாரண நிதியை வீண் கௌரவம் பார்க்காமல், நேரில் சென்று, காத்திருந்து அன்றைய முதல்வர் ஜெயலலிதாவை சந்தித்து கொடுத்தது...

இவை எல்லாமே எதிர்ப்பாளர்களிடமும், எதிரிகளிடமும் தன்னுடைய நிதானமான, தெளிவான செயல்பாடுகளால், தமிழகத்தின் பொது பிரச்சினைகளான இலங்கை, காவிரி, முல்லைப் பெரியாறு, போன்ற இன்னபிற பிரச்சினைகளில், முக்கிய எதிர்கட்சிகள் உள்ளிட்ட அனைத்து தமிழக கட்சியினருடனும் ஒன்றிணைந்து செயல்பட்டு, கோரிக்கைகளை ஒரே குரலாக தமிழகத்திலிருந்து எழுப்பி தமிழகத்திற்கும், தமிழர்களுக்கும் உண்மையான நியாயம் கிடைக்கப் போராடும் தலைவராக திகழ்வார் என்பதையே காட்டுகிறது.

அவர் வகித்திராத பொறுப்பு என்ற இருந்த குறையான எதிர்க்கட்சித் தலைவர் என்ற பொறுப்பையும் மிகச் சிறப்பாக தற்பொழுது கையாண்டு வரும் நிலை... அதிலும் கேடுகெட்ட அரசியல் தமிழகத்தில் நடந்து வரும் நிலையில்...  ஜனநாயகத்தின் மாண்பினை கலங்கம் செய்து விடாமல், நேர்மையான தலைவர் என்ற மாபெரும் பெயரோடு திகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்.  அந்த தவரை செய்யாமல் இருப்பதற்காகவே அவர் மீது கோழை, சாணக்கியத்தனம் இல்லாதவர்...  இப்படியெல்லாம் விமர்சனங்கள் எழுந்தாலும்.....  நான் மனிதனாகவே இருந்து விடுகிறேன்...  நல்ல மனிதனாகவே இருந்து விடுகின்றேன். நல்ல ஆட்சியாளருக்கு அது ஒன்றே தகுதி என்று சொல்லாமல் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்.

கலைஞரால் தான் ஸ்டாலின் வளர்ந்தார் என்பது ஒரு கோணத்தில் உண்மை என்றாலும், அதுவே தான் அவரது அடுத்தகட்ட வளர்ச்சிக்கான முட்டுக்கட்டை என்பதையும் மறுப்பதற்கில்லை. கலைஞர் அமைச்சரவையில் ஒரு அமைச்சர் என்ற வகையில் அவர் தன்னுடைய கடமைகளை உள்ளாட்சியில் மிகத்திறமையாகவும், எம்.ஜி.ஆருக்கு அடுத்தபடியாக, கிராமத்துப் பெண்களிடம் பெரிய அளவிற்கு அபிமானத்தையும், ஆதரவையும் பெற்ற நபராகத் திகழும் அளவிற்குமாகவும் செயல்பட்டிருக்கின்றார்.

சமுதாயத்தின் அடிமட்டத்திலிருந்து வெடித்துக் கிளம்பி முன்னேறிய கலைஞர், உச்சத்தை அடைய சிலபல சமாதானங்களை செய்திருக்கின்றார் என்று வாதம் செய்பவர்கள்...., வசதி வாய்ப்புகளையும், பதவி பந்தாக்களையும், சிறைக் கொடுமைகளையும், தோல்விகளின் தாக்கங்களையும் மாறி மாறி அனுபவித்து வளர்ந்தவரான ஸ்டாலின், அழகான அளவான குடும்பத்தோடும், தான் மட்டுமன்றி தன் குடும்பத்தாரும் எந்தவொரு குற்றச்சாட்டுகளுக்கும் ஆளாகாத வகையிலும் வழி வகை செய்து கொண்டு.....

தான் ஆட்சிக்கு வந்தால், தமிழகம் மற்றும் தமிழர்களின் வளர்ச்சிக்கு மட்டுமே தன்னை பொறுப்பாளியாக உருவகித்துக்கொண்டு, அதற்கான எந்த மாதிரியான சமரசங்களுக்கும் இடமளிக்காமல் செயல்படுவார் என்பதை அவரது முந்தைய செயல்பாடுகளும் மக்களுக்கு உணர்த்தியிருக்கின்றது. அதேப் போன்று இப்பொழுது எதிர்க்கட்சி அந்தஸ்து இல்லாத நிலையிலும் கூட....

மக்களுக்கோ, கட்சிக்கோ, இயக்கத்திற்கோ ஒரு இக்கட்டான சூழ்நிலை உருவாகும் போது அனைவரையும் ஒருங்கிணைத்து துவண்டுவிழாமல் உற்சாகப்படுத்தி செயல்பட்டு, செயல்பட வைப்பதே....  ஒரு சிறந்த தலைவனுக்கான இலக்கணம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்!!!

அந்த இலக்கணத்திற்கு உவமானமாய் இன்றைக்கு திகழ்ந்து கொண்டிருக்கும் ஒரு ஒப்பற்ற தலைவனாக தமிழகத்தின் அடுத்த முதல்வராக வரக்கூடிய தகுதி படைத்தவர்....

தளபதி ஸ்டாலின் அவர்கள் மட்டுமே என்பதில் பெரும்பான்மையான தமிழக மக்களுக்கு கூட மாற்றுக் கருத்து இருக்க முடியாது!!!

நன்றி:- சௌமியன் வைத்தியநாதன்

Thursday, August 17, 2017

வீடு திரும்பினார் கலைஞர்

வீடு திரும்பினார் கலைஞர்

அவர் வீட்டிற்கு திரும்பியதில்
பலருக்கு உயிரே போயிருக்கும்..

சாதியால் அவர் மிக பிற்படுத்தபட்டவர்,
படிப்பால் மிக பின் தங்கியவர் படிப்பினையே
முடிக்கவில்லை, குடும்பமோ மிக ஏழ்மையான குடும்பம், பிறந்த இடமோ சிறு குக்கிராமம்.
இந்த பின்புலத்தில் ஒரு மனிதன் தனக்கு இருக்கும் தாழ்வுகளை எல்லாம், பலஹீனங்களை எல்லாம் பலமாக மாற்றி வாழ்வில் ஜெயித்தான் என்றால் நமது வாழ்நாளில் நாம் கண்ட பெரும் உதாரணம் கலைஞர்.
சாதாரண வசனகர்த்தா, சக்தி கிருஷ்ணசாமி போலவோ அல்லது திருவாரூர் தங்கராசு போலவோ ஒரு அடையாளத்தோடு வாழ்ந்திருக்கவேண்டியவர் ஆனால் இன்று பெரும் வரலாக வாழ்கின்றார்.
அவரின் வெற்றிக்கு காரணம் உழைப்பு, விழிப்பு, மக்கள் துடிப்பு உழைப்பில் அவர் தேனீ, யாராலும் மறுக்க முடியாது. விழிப்பில் அவர் வித்தகர், இல்லாவிட்டால் இந்நாள் வரை கட்சி நடத்த முடியாது, மக்கள் நாடி பிடித்து பார்ப்பவர், மக்கள் யாரை ரசிக்கின்றார்களோ அவரை அருகில் அமர்த்திகொள்ளும் சாமர்த்தியம் அவரது அப்படித்தான் எம்ஜிஆர் முதல் வடிவேலு வரை அவரால் அருகில் அமர்த்த முடிந்தது, கிரிகெட் ரசிக்கும் தமிழர்களுக்காக அவரும் கிரிக்கெட் பார்ப்பார், வீரர்களை பாராட்டுவார், அப்படி மக்களோடு மக்களாக பயணிப்பவர்.

பெரும் யானையாக தமிழகத்தில் வலம் வந்த காங்கிரசியே பூனையாக்கி தன்னோடு கூட்டி செல்லும் அவரின் சாமார்த்தியத்திற்கு மட்டுமே எழுந்து நின்று கைதட்டலாம், 50 வருடத்தில் நிலமை அப்படித்தான் மாறி இருக்கின்றது.

அரசியல் என்பது பெரும் காட்டாறு, அதனில் பயணிப்பது கடினம், ஆனால் 70 ஆண்டுகளாக அசராமல் அவர் பயணிப்பதுதான் திறமை. இந்த ஆற்றில் சுழிகள் உண்டு, குப்புற தள்ளும் துரோக நீர்வீழ்ச்சி உண்டு, உடனிருந்தே விழுங்கும் முதலைகள் உண்டு, என்னவெல்லாமோ உண்டு, ஆனால் கலைஞர் கடந்தார்.

அந்த ஆறு கெட்டும் போய்விட கூடாது, மீன்கள் வாழவேண்டும், தவளைகள் வாழவேண்டும், மக்கள் கொண்டாட வேண்டும், பக்கதில் மரங்கள் வாழவேண்டும் அல்லாவிட்டால் கூவம் போல ஒதுக்கியும் விடுவார்கள் (புரிந்தால் புரிந்துகொள்ளுங்கள்) சுவாரஸ்யமான அரசியல்வாதி அவர், நேரு காலம் முதல் ராகுல் காலம் வரை அரசியலில் கண்டவர், பேசா படம் காலமுதல் சிம்பு வரை சினிமாவில் கண்டவர், எல்லிஸ் ஆர் டங்கன் முதல் கார்த்திக் சுப்புராஜ் காலம் வரை கண்டவர்,
சுதேச மித்திரன் முதல் முகநூல் வரை பணியாற்றுபவர், பெரும் நீண்ட நதி அவர்.
அரசியல், பத்திரிகை, சினிமா, இலக்கியம், கட்சிதலைவர், முதல்வர், அமைச்சரவை,போராட்டம், பிரச்சாரம், புத்தகபணி, பெரும் குடும்பத்து தலைவர் என்று எப்பக்கமும் ஓய்வில்லாமல் சுழன்ற வியப்புகுரியவர்.

அவரின் அரசியலில் சில சர்ச்சைகள் இருக்கலாம், சில ஏற்றுகொள்ளமுடியாத முரண்பாடுகள் இருக்கலாம், ஆனால் மாநிலம் அமைதியாக இருந்தது, புலிகள் காலத்தில் மட்டும் சில பெரும் கொலைகள் நடந்தன, அது பாம்பிற்கு பால் ஊற்றியதால் வந்த வினை, மற்றபடி பெரும்பாலும் மக்களின் பொதுவாழ்வு அமைதியே இந்திய மாநிலங்களை ஒப்பிடும்பொழுது தமிழகம் வளரத்தான் செய்திருக்கின்றது, நன்றாக வளர்ந்திருக்கின்றது நிச்சயமாக அவர் சுயம்பு, பீஷ்மர் போல பிதாமகன். கவனியுங்கள் எம்ஜிஆர் இல்லை என்றால் ஜெயா இல்லை, வன்னியர் சங்கம் இல்லை என்றால் பாமக இல்லை, நேரு இல்லை என்றால் காங்கிரசே இல்லை, பாபர் மசூதி இல்லை என்றால் பாஜக இல்லை, பிரபாகரனும் அவன் கொலைகளும் இல்லை என்றால் சீமான் இல்லை.

ஆனால் கலைஞர் அண்ணா இல்லாவிட்டாலும் ஜொலித்திருப்பார், அண்ணாவிற்கு பின் அக்கட்சி சம்பத் காலம், எம்ஜிஆர் காலம், வைகோ காலம், டிஆர் காலம்(அப்படியும் ஒன்று உண்டு), அழகிரி காலம் என எத்தனையோ இடர்பாடுகளை கண்டாலும் அது இன்றும் மகா உறுதியாக இருக்கின்றது என்றால் அதற்கு ஒரே காரணம் யார் என சொல்ல தேவையில்லை
அவர் அரசியல் பீஷ்மர்தான் , அப்படித்தான் அவர் வளர்த்த , அழைத்து வந்து "புரட்சி நடிகர்" என பட்டம் கொடுத்த எம்ஜிஆராலே வீழ்த்தபட்டார், ஆனால் அதனையும் தாண்டி எழும்பினார், காரணம் கண்ணன் போல மாயவேலையும் அவரிடம் கலந்திருந்தது.
கத்துகுட்டி விஜயகாந்த் கொஞ்சம் சிந்தித்திருந்தால் இன்றும் கலைஞர் மறுபடியும் முதல்வராக இருந்திருப்பார், நிச்சயம் வருத்தபடவேண்டியவர் கலைஞர் அல்ல, அவருக்கென்ன அவர் பார்க்காத பதவியா? அனுபவிக்கா அதிகாரமா?
அவர் மீது மிகசில சர்ச்சை உண்டு, அதில் எம்ஜிஆர் பிரிவு, அது வேறுமாதிரியானது, அண்ணா இருந்திருந்தாலும் அது நடந்தே தீரும், காரணம் கட்சி பெரும் தொடங்க சக்தியால் நிர்பந்திக்கபட்டார் அவர், அதை மீறினால் அவருக்கு வாழ்க்கை இல்லை. அந்த எம்ஜிஆர் மட்டும் பிரியவில்லை என்றால் இன்று சுமார் 50 ஆண்டுகாலம் முதலமைச்சராக இருந்தவர் எனும் பெரும் சாதனை கலைஞருக்கு இருந்திருக்கும் விதி அது அல்ல,

பிரிந்த எம்ஜிஆரையும் பட்நாயக் காலத்தில் இணைத்துகொள்ள அவர் பட்ட சிரமம் கொஞ்சமல்ல, ஏனோ நடக்கவில்லை.

இன்னொன்று குடும்பத்தாரை கட்சிக்குள் அனுமதித்தது, அவர் என்ன செய்ய? எம்ஜிஆரை வளர்த்து பட்டபாடு போதாதா? அவர் இன்னொரு தீராதலைவலியினை அல்லவா உண்டாக்கி சென்றுவிட்டார் அதன்பின் கலைஞர் யாரையும் நம்பவில்லை,

இன்னொன்று அரசியலில் யாரையும் நம்பமுடியாது, அதில் எப்பொழுது கட்சி உடையும்?
யார் நன்றிகுரியவர்கள்? என எதனையுமே பகுத்துபார்க்கமுடியாது, மன்னர் காலம் அல்ல மக்களாட்சியிலும் அரசியல் துரோகம் நிறைந்ததுதான்
கவனியுங்கள் குடும்பத்தாரை கூட வைக்கவேண்டிய இடத்தில்தான் வைத்திருப்பார் ..

நமது தலைமுறையில் நாம் கண்ட சுவாரஸ்யமான தலைவர் அவர், இன்றும் கோட்டையில் பணிபுரிந்த அனுபஸ்தர்களை கேளுங்கள், தாங்கள் பார்த்த பெரும் நிர்வாகி கலைஞர் என்பார்கள், அவரிடம் பழகியவர்களிடம் கேளுங்கள் கொஞ்சநேரம் பேசினால் அவரை பிரியமுடியாது என்பார்கள்
அவரின் வார்த்தையில் சொல்வதாக இருந்தால் "தென்றலை தீண்டியதில்லை நான் தீயினை தாண்டி இருக்கின்றேன்" அவர் கடந்துவந்த பாதையினை பாருங்கள், அவர் தென்றலலை தீண்டியதில்லை தீயினை தாண்டியிருக்கின்றார், பாட்டிசைக்கும் குயில்கள் இல்லை அவர் பாதையில் படமெடுக்கும் பாம்புகள் குவிந்திருந்தன‌ அது உண்மையும் கூட, மனிதர் ஒருநாளும் நிம்மதியாக இருந்ததில்லை, கல்வியில் தோல்வி,  வறுமை, வசனம் எழுதிய காலம், பெரியாருடன் பிரிவு, முதல் மனைவி மறைவு, கட்சி, அது ஆட்சியினை பிடிக்க போராட்டம், மொழி போராட்டம், சம்பத்துடனான போராட்டம், அண்ணா மறைவு, அண்ணாவிற்கு பின் முதல்வராக அவர் பட்ட பாடுகள் ஏராளம், காரணம் பெரும் அடையாளம் எல்லாம், கல்வி பின்புலத்தோடு இருந்தது, அதனை தாண்டி ஜெயிக்க அவர் நடத்தியது பெரும் போராட்டம்.
எம்ஜிஆருடன் அடுத்த யுத்தம், மிசா சட்டம், அடுத்தடுத்து போராட்டம், இந்திராவுடன் போராட்டம், ராஜிவுடன் உரசல், எம்ஜிஆர் எனும் சகாப்தம் மறைந்ததும் வைகோவுடன் போராட்டம், ஜெயாவுடன் போராட்டம், தான் வளர்த்த மாறன் குடும்பத்துடன் மறைமுக போராட்டம், குடும்ப போராட்டம், இன்று எதிர்கட்சி தலைவராக போராட்டம்,
அவ்வப்போது ராமதாஸ், விஜயகாந்துடன் மிக சிறிய உரசல், இன்று அவர்களை கடந்து சென்று வெற்றி சிரிப்பு சிரிப்பது வேறுவிஷயம்.
அவரை ஈழவிஷய்த்தில் பழிப்பது தேவையற்ற ஒன்று, அவரால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்துவிட்டுதான் ஓதுங்கினார்,

அவரின் அந்நாளைய அகில இந்திய டெசோ அருமையான முயற்சி, ஈழமக்களுக்காக மொத்த இந்தியாவினையும் திரட்டிய முயற்சி, அழகான முயற்சி ஆனால் அமிர்தலிங்கம், சபாரத்தினம் எல்லாம் புலிகளால் கொல்லபட அதனை நிறுத்தினார் கலைஞர், உச்சகட்டமாக ராஜிவ் கொல்லபட்டபின் , கலைஞருக்கு தெரிவிக்கபட்ட செய்தி "ஈழவிடுதலை மேதகு பார்த்துகொள்வார், நீங்கள் விலகினால் போதும்" கலைஞர் விலகினார் இன்னொன்று ஒரு முன்னாள் பிரதமரை கொன்ற குற்றவாளியினை , ஒரு மாநில முதல்வர் காப்பாற்றுவார் என்று எந்த மடையனாவது எதிர்பார்ப்பானா?

இந்த ஈழவிவகாரம் 1991ல் தமிழகத்திலிருந்து விடைபெற்றது என்பது அவருக்கு தெரியும், இன்றும் அவர் நூலிழையில்தான் ஆட்சியினை பறிகொடுத்தார்
ரசிக்க வேண்டிய மனிதர் அவர், அவரிடம் கற்றுகொள்ளவேண்டியது ஒன்றே ஒன்றுதான் அது தோல்விகளையும், அவமானங்களையும் கொஞ்சமும் கண்டுகொள்ளாமல் தொடர்ந்து செயல்பட்டுகொண்டே இருப்பது, கொஞ்சமும் சுணக்கமில்லாமல் தொடர்வது.
எத்தனை அவமானம், இழப்பு, கடுஞ்சொல், பழி என அனைத்தையும் தாங்கும் அந்த ஒரே ஒரு விஷயத்தை எல்லோரும் கற்றுகொள்ளலாம், நிச்சயமாக சொல்லலாம்.

அவரே கண்களை துடைத்துகொண்டு சொன்னது போல "இன்று இவர்கள் (2005ல் ஏதோ சர்ச்சை) பழிப்பது எல்லாம் என்னை பாதிக்காது, சமூகமே இழித்தும் பழித்தும் பேச்சுக்களை 5 வயதிலிருந்தே கேட்டு வளர்ந்தவன் நான், அன்றிலிருந்தே இவை எல்லாம் எனக்கு பழக்கபட்டவை.

இதனை எல்லாம் மனதில் சுமந்தால் என்றோ வீட்டோடு முடங்கி இருப்பான் கருணாநிதி" அது பெரும் உண்மை கூட‌ எம்ஜிஆர் பிரிந்தபின் அவருக்கு வாக்கு வங்கி சரிவுதான், ஆனால் அதனை வைத்துகொண்டும் முதல்வர், மத்திய ஆட்சியில் பங்கு என அசத்தினார் அல்லவா? அதுதான் சாமார்த்தியம்
உடைந்த மட்டையினை வைத்துகொண்டே சிக்சர் அடிக்கும் பேட்ஸ்மேன் எவ்வளவு திறமைசாலி? அதேதான் கலைஞர் வாழ்த்த வயதில்லை பிரார்த்திக்கலாம், சிலரின் அருமை அவர்கள் வாழும் காலத்தில் அதிகம் தெரியாது, ஒரு காலம் வரும் அன்று தெரியும் பாகுபலி படத்தின் கதை என்ன? அக்கால சோழ கதைகளும், மங்கம்மாளின் (ரம்யா கிருஷ்ணன்) கதை கலப்புமே , அப்படி 2200, 2500களில் தமிழக அரசியல் படம் எடுப்பார்களானால் கலைஞரை தவிர்த்துவிட்டு என்ன எடுக்க முடியும்? இதுதான் அவரின் முத்தாய்பு காலத்தை வென்றுவிட்ட வெற்றி.
ஆனாலும் மனிதர் மகா குசும்பர், கடந்த 8 வருடமாக அங்கிள் சைமனும் அவரின் அடிப்பொடிகளும் திட்டாத வசை இல்லை, சொல்லா பழி இல்லை, இவரோ ஒரு வார்த்தை பதில் சொல்லவும் இல்லை, அவர்பாட்டிற்கு வென்று சட்டசபைக்கு சென்றுவிட்டார், ஏதும் குழப்பமென்றால் முதல்வராக் கூட ஆகும் அளவு வெற்றி.ஆனாலும் சீமானை பற்றி ஏன் ஒரு பதில் சொல்லவில்லை?

பொன்னான வாக்கில் ஆசான் சொன்னபடி "கண்டுகொள்லாமல் விட்டுவிடுவதை தவிர பெரும் தண்டனை என்ன இருக்க முடியும்?"

அங்கிள் சைமனுக்கு அவர் அதனைத்தான் கொடுத்தார், இவ்வளவு திட்டியும் இம்மனிதன் தனக்கு ஒரு பதில் கொடுக்கவில்லையே என அங்கிள் எண்ணும்பொழுது அவர் மனம் என்னபாடு படும்? நிச்சயம் ரூம்போட்டு அழுதிருப்பார், அது "வீர அழுகை" என அடிபொடிகள் சொல்லட்டும்.

அவர் கட்சி மீது ஒரு அபிமானமும் இல்லை, கொள்கை என்பது அக்கட்சியில் எங்கிருக்கின்றது என்பது ராசாத்தி அம்மாளுக்கே தெரியாது, முக முத்துபோல அது அனாதையாக அலையலாம், அது அல்ல விஷயம், நான் திமுக அனுதாபி எல்லாம் இல்லை.
ஆனால் நான் ரசித்த, மனதிற்குள் மிகவும் சிலாகித்த, தமிழக வரலாற்றில் அழியா இடம்பிடித்த, பெரும் போராட்டத்தை எதிர்கொண்டாலும் கொஞ்சமும் கலங்காத ஒரு பெரும் சுவரஸ்யாமான மனிதர் அவர்
அவர் நலமுடன் வாழ வாழ்த்துக்களை சொல்வதில் நிச்சயம் மகிழ்ச்சி, அவர் இன்னும் பல்லாண்டு வாழவேண்டும், வாழ பிரார்த்திப்போம்
அவர் பெற்றதை பார்க்காதீர்கள், அவர் இழந்ததை பாருங்கள், அவர் சந்தித்த போராட்ங்களும், மன உளைச்சல்களும் அதனை தாண்டி நிற்கும் அசாத்திய வலிமையும் அவருக்கு மட்டுமே சாத்தியம்.இந்த நீண்ட நெடும்பயணமும் அவர் வாங்கி வந்த வரம்.
கலைஞருக்கு எம்முடைய‌ கோரிக்கை எல்லாம் இனியும், தன் வாழ்நாளில் ஒருமுறையேனும் அவர் வாய்திறந்து சீமானுக்கு ஒரு பதில் மட்டும் சொல்லிவிட கூடாது, இந்த தண்டனையிலே அந்த தேசதுரோகி சைமன் புழுங்கி திரியட்டும்.
எம்மை போன்றவர்கள் கொடுக்கும் கோரிக்கை என்னவென்றால், புத்தகங்களால் ஆளானவ‌ர் கலைஞர், நிறைய படிப்பவர் அதனால்தான் அண்ணா நூலகம் என ஒன்றை தொடங்கினார், ராணுவத்திற்கு சொந்தமான கோட்டையில் சில தமிழ அடையாளங்களை செய்யமுடியாது என்றுதான் புதிதாக சட்டசபை நிர்மானித்தார் இது இரண்டும் அவரின் பெரும் கனவுகள், அது நியாமும் கூட‌
அதனை செயல்படுத்திவிடுங்கள், மக்கள் அபிமானம் பெற்று பதவியிலிருக்கும் உங்களிடம் அவருடனே கண்ணீருடன் கேட்கின்றோம், அவரின் முதுமை நாட்களாவது நிம்மதியாக கழியட்டும்,
வாழ்வில் பல கொடுந் தீயினை தாண்டி வந்த அவருக்கு இனியாவது தென்றல் வீசட்டும். பல கருநாகங்களை கடந்துவந்த அவர் பாதையில் இனியாவது குயில்கள் கூவட்டும்..

நன்றி இனையம் சேகர்

#படித்ததில்_பிடித்தது